X
تبلیغات
رایتل
چرا رفت؟
  
 
 
آرشیو
 
سه‌شنبه 4 مرداد‌ماه سال 1384
کوچه

 بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم

 همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم

 شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

 شدم آن عاشق دیوانه که بودم

 در نهانخانه جانم گل یاد تو درخشید

 باغ صد خاطره خندید

 عطر صد خاطره پیچید

 یادم آمد که شبی با هم از آن کوچه گذشتیم

 پر گشودیم و درآن خلوت دلخواسته گشتیم

 ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

 تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

 من همه محو تماشای نگاهت

 آسمان صاف و شب آرام

 بخت خندان و زمان رام

 خوشه ماه فرو ریخته در آب

 شاخه ها دست بر آورده به مهتاب

 شب و صحرا و گل و سنگ

 همه دل داده به آواز شباهنگ

 یادم آید تو به من گفتی از این عشق حذر کن

 لحظه ای چند بر این آب نظر کن

 آب آیینه عشق گذران است

 تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است

 باش فردا که دلت با دگران است

 تا فراموش کنی چندی از این شهر سفر کن

 با تو گفتم حذر از عشق ؟ ندانم

 سفر از پیش تو ؟ هرگز نتوانم

 روز اول که دل من به تمنای تو پر زد

 چون کبوتر لب بام تو نشستم

 تو به سنگ زدی من رمیدم نه گسستم

 بازگفتم که تو صیادی و من آهوی دشتم

 تا به دام تو در افتم همه جا گشتم و گشتم

 حذر از عشق ندانم

 سفر از پیش تو هرگز نتوانم نتوانم

 اشکی از شاخه فرو ریخت

 مرغ شب ناله تلخی زد و بگریخت

 اشک در چشم تو لرزید

 ماه بر عشق تو خندید

 یادم آید که دگر از تو جوابی نشنیدم

 پای دردامن اندوه کشیدم

 نگسستم نرمیدم

 رفت در ظلمت غم آن شب و شبهای دگر هم

 نگرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم 

نکنی  دیگر از آن کوچه گذر هم

 بی تو اما به چه حالی من از آن کوچه گذشتم

                                                                                        فریدون مشیری 


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 164591


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها